آفریده شده برای خشنودی خدا

 
ای خداوند خدای ما، تو تنها شایسته ای که صاحب جلال و حرمت و قدرت باشی. زیرا تو (همه چیز را برای خشنودی خود) آفریدی. مکاشفه ۴: ۱۱
شما برای خشنودی خدا آفریده شده اید.
در بدو تولد هر یک از شما در اولین لحظه ای که پا به این جهان نهادید، خدا به عنوان شاهدی نامرئی، با لبخندی بر چهره در آنجا حضور داشت. او اراده فرمود که شما حیات داشته باشید، و تولد هر کدام از شما برای خدا، خرسندی عظیمی به همراه داشته است.
زیستن برای خشنود ساختن خدا و خوشحال کردن وی، اولین هدف زندگی شما است. اگر این حقیقت را کاملا درک کنید، هرگز دیگر با مشکل پوچی زندگی مواجه نخواهید شد. این مبین ارزش حقیقی شماست، شما برای خدا تا این اندازه مهم هستید، و خدا برای شما آنچنان ارزشی قائل است که مایل است تا ابدیت با وی باشید. آیا میتوانید چیزی والاتر از این پیدا کنید؟ شما فرزندان خدا هستید، و خدا از شما به عنوان فرزندان خودش بیشتر از هر مخلوق دیگری لذت میبرد.
کتاب مقدس میفرماید: که ما را از قبل تعیین نمود تا او را پسر خوانده شویم به وساطت عیسای مسیح بر حسب خشنودی اراده خود. افسسیان ۱: ۵
یکی از بهترین هدایایی که خدا به شما عطا فرموده این است که از لذت برخوردار باشید. او به شما حواس پنجگانه و نیز احساسات بخشیده تا بتوانید لذت ببرید. او مایل است که شما از زندگی خود لذت ببرید، نه اینکه فقط آنرا تحمل کنید. دلیل اینکه ما انسانها از لذت برخورداریم؛ این است که خدا ما را به صورت خودش آفریده است.
ما اغلب فراموش میکنیم که خدا احساسات نیز دارد. اتفاقا احساس خدا در مورد مسائل بسیار عمیق است. کتاب مقدس به ما تعلیم میدهد که خدا اندوهگین میشود، غیور است و خشمگین می گردد، احساس ترحم، بخشش، تاسف و همدردی دارد، و همچنین او احساس خوشی، شادمانی و رضایت نیز دارد. خدای عشق میورزد، لذت میبرد، خوشحال میشود، به وجد میآید، شادمان میشود و حتی میخندد.
رضامندی خدا” پرستش” نامیده شده است. در کلام خدا چنین میخوانیم که: رضامندی خداوند از ترسندگان وی است و از آنانیکه به رحمت وی امیدوارند. مزمور ۱۴۷: ۱۱
هر آنچه که شما به عمل میآورید ومایه خشنودی خدا میشود، عملا پرستش خداست. پرستش؛ همچون الماس دارای تراشها و کاربردهای متفاوتی است که در این بحث نگاهی کوتاه به آن می اندازیم.
دانشمندان علم انسان شناسی متوجه شده اند که پرستش یک انگیزش جامع و جهانی است، یک نیاز درونی است که توسط خدا، حتی در ریزترین سلولها و تاروپود ما انسانها نهاده شده است. پرستش همچون غذا خوردن یا نوشیدن امری بسیار طبیعی است. اگر در امر پرستش خدا کوتاهی ورزیم، جانشینی برای آن پیدا خواهیم نمود. حتی ممکن است آن جانشین؛ خود ما باشیم! خدا ما را با چنین اشتیاقی آفریده، زیرا او مشتاق پرستندگان خود میباشد! عیسای مسیح فرمود” پدر طالب پرستندگان خود میباشد”. یوحنا ۴: ۲۳
worship6پرستش چیزی به مراتب بیشتر از موسیقی است
برای بعضی ها پرستش مترادف با موسیقی است. این یک سوء تفاهم و اشتباه بزرگ است.
هر بخشی از جلسات کلیسایی، پرستش است: دعا کردن، قرائت کلام خدا، سرائیدن، اعتراف به گناهان، در سکوت دعا کردن، سکوت، شنیدن موعظه، یادداشت برداشتن، تقدیم هدایا، تعمید، عشاء مقدس ربانی، پذیرش و امضای کارتهای تعهد، حتی سلام و احوالپرسی با سایر پرستندگان همه و همه پرستش خداوند است.
گاهی به غلط ” پرستش” برای اشاره به نوع مخصوصی از موسیقی مورد سوء استفاده قرار میگیرد.
پرستش هیچ ارتباطی با پایین و یا بالا بودن صدا، و یا سرعت خواندن سرود ندارد. خدا همه انواع موسیقی- اعم از تند یا آرام، باصدای بلند یا لطیف، قدیمی یا جدید- همه و همه را دوست دارد؛ چرا که خودش خالق همه آنهاست. شما ممکن است از همه انواع موسیقی خوشتان نیاید، ولی خدا همه آنها را دوست دارد! اگر هر کدام از اینها در روح و راستی به خدا تقدیم شوند؛ پرستش خدا خواهند بود.
مسیحیان اغلب در مورد نحوه اجرای موسیقی های کلیسایی که در پرستش استفاده میشود؛ با هم اختلاف دارند و با احساساتی تند از شیوه موسیقی مورد پسند خودشان به عنوان کتاب مقدس ترین و خداپسندانه ترین دفاع میکنند. ولی جالب اینجاست که در کتاب مقدس هیچ رویه ای برای موسیقی و پرستش ارائه نشده است! در کتاب مقدس هیچ نت موسیقی وجود ندارد. ما حتی به لوازم موسیقی که در دوران نگارش کتاب مقدس استفاده شده است نیز دیر دسترسی نداریم.
نوع موسیقی که شما دوست دارید، بیشتر از آنکه دیدگاهتان را در مورد خدا بیان کند، بیانگر خود شما، پیشینه شما و شخصیتتان میباشد. موسیقی یک قوم ممکن است برای قومی دیگر چیزی بیش از سر و صدایی بی مفهوم نباشد. ولی خدا تنوع را دوست دارد و از همه اینها لذت میبرد.

این کلمات هستند که سرودی را مقدس و روحانی میکنند و نه موسیقی. شما نمیتوانید هیچ نت و موسیقی پیدا کنید که بتوان آنرا نت روحانی نامید. اگر یک موسیقی تازه را برای اولین بار برای شما بنوازند بدون اینکه کلمات شعری در آن خوانده شود، ممکن نیست بدانید که آیا این یک سرود مسیحی است یا نه؟
پرستش برای استفاده و نفع شما نیست. به عنوان یک کشیش گاهی وقتها یادداشتهایی به این شرح به دستم میرسد: از پرستش امروز لذت بردم، واقعا استفاده کردم… این نیز یک تصور پیرامون پرستش است. پرستش برای نفع بردن ما نیست! ما برای نفع و لذت بردن خدا، او را پرستش میکنیم. باید هدف ما این باشد که خدا از آن لذت ببرد و نه خودمان.
آیا هرگز چنین جمله ای گفته اید: من از پرستش امروز هیچ چیزی عایدم نشد! اگر چنین است، شما با انگیزه و برای دلیلی اشتباه پرستش کرده اید. پرستش برای شما نیست، بلکه برای خداست. صد البته اغلب جلسات پرستشی، شامل بخشهایی همچون مشارکت، تقدیس و بشارت نیز میباشد که در این صورت منافعی در پرستش هست، ولی ما خدا را پرستش نمی کنیم تا خودمان را ارضا کنیم، بلکه انگیزه ما از پرستش باید جلال دادن و خشنود ساختن خالقمان باشد.
در کتاب اشعیای نبی فصل ۲۹، خدا از پرستش ریاکارانه شکایت میکند. مردم دعاهای تکراری، ستایشهای ریاکارانه، کلمات خالی و تشریفات و مراسم ساخته شده به دست انسان را به خدا تقدیم می داشتند، بدون اینکه به معنای آن بیندیشند. دل خدا تنها توسط سنت ها در پرستش لمس نمیشود بلکه به وسیله اشتیاق و تعهد.
کتاب مقدس میفرماید: این قوم با زبان خود مرا میپرستند، ولی دل ایشان از من دور است. پرستش ایشان مراسمی است توخالی و انسانی. اشعیا ۲۹: ۱۳
پرستش بخشی از زندگی نیست بلکه خود زندگی است. پرستش محدود به جلسات کلیسایی نمیگردد. در سراسر کتاب مقدس و به ویژه در مزامیر به ما گفته شده که “خداوند را پیوسته بپرستید” مزمور ۱۰۵: ۴
واینکه ” از طلوع آفتاب تا غروب آن نام خداوند را ستایش کنید.” مزمور ۱۳: ۳
در کتاب مقدس مشاهده میکنیم که مردم خدا را در موقع کار کردن، در منزل، در هنگام جنگیدن، در زندان و حتی در رختخواب ستایش کرده اند! ستایش خدا باید صبحگاهان هنگامیکه چشمتان با میگشایید، اولین کاری باشد که انجام میدهید ودر انتهای روز هنگامیکه چشمتان را میبندید، این باید آخرین کاری باشد ک انجام میدهید.
داود نبی چنین میگوید: خدا را در هر وقت متبارک خواهم گفت. تسبیح او دائما بر زبان من خواهد بود. مزمور ۳۴ : ۱
هر کاریکه شما انجام میدهید، اگر برای ستایش، جلال و خشنودی خدا انجام پذیرد؛ پرستش خدا خواهد بود. کتاب مقدس چنین میفرماید “پس خواه بخورید، خواه بنوشید، خواه هر چه کنید، همه را برای جلال خدا بکنید” اول قرنتیان ۱۰ : ۳۱
چگونه ممکن است که هر کاری برای جلال خدا باشد؟
هر چه که میکنید، آنچنان آنرا بعمل آورید که انگار آن کار را مستقیما برای عیسای مسیح می کنید و در خلال انجام آن کار کماکان به مصاحبت خود با عیسای مسیح ادامه دهید.
کتاب مقدس میفرماید” آنچه کنید، از دل کنید به خاطر خداوند نه به خاطر انسان” کولسیان ۲۳ : ۳
واین است راز زندگی پرستش وار که هر روز زندگی معمولی تان را که شامل خوردن- خوابیدن- آشامیدن- سر کار حاضرشدن- و نیز بخشهای دیگر زندگی را ره خدا به عنوان قربانی تقدیم نمایید.
کار کردن تبدیل به پرستش خدا خواهد شد اگر انرا به خدا تقدیم کنید و آنرا به گونه ای انجام دهید که بدانید او در آنجا حضور دارد.

برگرفته از کتاب زندگی هدفمند-
نویسنده: ریک وارن
مترجم: کشیش منصور خواجه پور
گردآوری: راشین سایروس