در حضور خداوند خاموش باش

اجازه نده که اشتباهاتت تو را مایوس کند.

با خود و همسایه ات صبور باش. تفکر زیاد باعث میشود که اشتباهات زیادی را مرتکب شوی. بیاموز در هر فرصت روزانه که برایت پیش میآید دعا کنی. به گونه ای حرف بزن، عمل کن و قدم بردار که گویی بر سر دعا هستی. این روشی است که بایستی برای زندگی داشته باشی.

در حضور خداوند سکوت کن و خاموش باش. به او گوش فرا ده همچنانکه او از درون تو را به فعالیت وامیدارد. سپس آنچه را که او تو را به آن هدایت کرده انجام بده. اگر این کار را انجام دهی، کلماتت کمتر ولی رساتر و موثرتر خواهند بود. آرام خواهی شد و خوبیهای بیشتری کسب خواهی کرد.

دعا
دعا

بهترین راه برای کنار گزاردن خودپسندی، تمرین سکوت درونی و نهایتا تجربه حضور خداوند است. اگر این کارها را بطور روزمره انجام دهی در انکار خویش پیشرفت بزرگی خواهی کرد. نشستن در حضور خداوند تو را آرام، اخلاقت را ملایم، برخوردت را فروتنانه و بیقراریت را به صبوری تبدیل میکند. از حضور خداوند و نیاز همسایه ات آگاه خواهی شد.

از هر آنچه که تو را از درون تخلیه میکند، دوری کن. اگر این کار را نکنی زندگی آکنده از دعاهایت، خشک خواهد شد و از بین خواهد رفت. انتظار نداشته باش تا زمانیکه عالم بیرونت را تغذیه میکنی پیشرفتی هم در عالم درون داشته باشی.

به راستی بایستی بیاموزی که از هر آنچه تو را به صحبت زیاد وامیدارد چشم پوشی کنی. چگونه میخواهی سکوت درونیت را ترویج کنی در حالیکه بدون وقفه در حال صحبت کردن هستی. نمیتوانی خداوند و آنچه را در روی  زمین است یکجا با هم بخواهی. آیا به این نکته پی برده ای که دعاهایت از آنچه که در طول روز میکاری و درو میکنی، تاثیر میگیرد.

اجازه بده که اعمالت جانشین حرفهای پر زینت ات گردند.

آینده هنوز از آن تو نیست و امکان دارد که هرگز از آن تو نشود. در لحظه ی حال زندگی کن. برکت فردا را امروز به تو نمیدهند. لحظه حال تنها مکانی است که میتوانی قلمرو ابدی را حس و لمس کنی.

برگرفته از کتاب قلب جستجو گر

نویسنده: فیلسوف و عارف مسیحی فنولون