God

در حضور او قدم بردار

در حضور او قدم بردار

قلب زندگیت بعنوان یک مسیحی حاوی کلمات خداوند به ابراهیم نبی است در حضور من قدم بردار و این گونه کامل خواهی شد.”

حضور خداوند روحت را آرام میکند، به تو خواب آرامی میدهد و فکرت را آرامش میبخشد. اما بایستی خود را کاملا به خداوند بسپاری.

برای اینکه خداوند را دوست بداری و در حضور او تازه  شوی و او را در اعماق قلبت بپرستی؛ زمان زیادی طول نخواهد کشید. ملکوت خدا در درون توست و هیچ چیز نمیتواند آن را در هم بریزد.

زمانیکه مشغله های بیرونی و خیالات سرکش ات مانع زندگی آرام باطنی تو میشوند، با یک اراده راسخ خود را به حضور خداوند ببر. حتی نیت حضور در برابر خداوند بودن، میتواند نیروی کمکی بزرگی برای روح تو باشد. قصد و نیت خالصانه ات را نسبت به خداوند بپروران.

هر از گاهی عمیق ترین امیالت را برای تقدیم به خداوند برانگیخته کن. به فرصتها و زمانهایی نیاز داری که فقط به خداوند فکر کنی پس در این ایام تمام حواست را متوجه او ساز و در بند مسایلی که تو را از لحاظ  درونی و بیرونی از خداوند دور میسازد نباش زیرا وقتی که از خداوند منحرف شوی به سختی میتوانی به سمت او برگردی.

خداوند در میان هرج و مرج و بی نظمی سکنی نمی گزیند، پس هرگاه متوجه شدی که بیش از حد چیزی را می طلبی، فورا خودت را کنترل کن و در بند چیزهایی که در اطراف تو انجام و یا گفته میشوند نباش چرا که اگر اینگونه عمل کنی عمیقا پریشان خواهی شد. دریاب که خداوند در هر موقعیتی از تو چه میخواهد و سرسختانه به آن چسبیده و آنرا انجام بده. این به تو کمک میکند که روحت را تا حد ممکن آرام و آزاد نگه داری.

راه بسیار خوب برای حفظ آرامش روحی این است که به محض اینکه کاری را انجام دادی دیگر به آن فکر نکنی. دائم درباره آنچه که انجام داده و یا نداده ای فکر نکن و خودت را برای فراموش کردن چیزی و یا پشیمانی از انجام عملی سرزنش نکن. اگر فکرت را متمرکز کاری که در دست داری و یا عملی که باید انجام بدهی، کنی؛ بسیار خوشحالتر خواهی شد. عادت کن مرتبا توجه و حواس خود را متوجه خداوند معطوف کنی با این روش قادر خواهی بود که اضطرابهای درونیت را به محض شروع شدن آرام سازی.

تمام نگرانیهایت را به شفقت و فیض خدا بسپار، در همه چیز خداوند را تعقیب کن و اجازه بده که خواست تو را با خودش هماهنگ و یکی کند. وقتی که او در درون تو کار میکند در برابرش مقاومت نکن و اگر احساس میکنی که مقاومتی در درون تو در حال شکل گیری است بسوی خدا بازگشت کن و جانب خدا را بر علیه سرشت سرکش ات بگیر. او خود میداند که چه کند. بیاموز که روح القدس را در درونت اندوهگین نسازی چرا که او مواظب زندگی باطنی ات است. از اشتباهات گذشته ات درس بگیر بی آنکه مایوس شوی. اجازه بده که زندگی خداوند همانند یک طوفان در درون تو جریان یابد و بگذار عشق به او تو را از ترسی که برای خود حس میکنی رهایی بخشد.

آرامش واقعی زمانی حاصل میشود که بتوانی اشتباهات خود را ببینی و وقتی به اشتباهات درونی و غیر پنهانت آگاه شوی قبول میکنی که چقدر سست و ضعیف هستی آنوقت  تو در جهت اعتماد به خداوند پیشرفت خواهی داشت  به دلیل اینکه دیگر به خودت اعتمادی نداری.

آرامش خدا زمانی کاملا حاصل خواهد شد که خویشتن خواهی( خودخواهی) را کنار بگذاری. وقتیکه تمام خواستت، خواست خداوند و سرافرازی اوست، آرامش را به انداره ژرفای اقیانوس خواهی شناخت. هیچ چیز نمیتواند این آرامش را بر هم زند مگر تسلیم نکردن گوشه ای از قلبت بخاطر ترس. قاطعیت نداشتن باعث بسیاری مشکلات برای تو میشود و ذهنت باعث میشود که تو همواره به دور خودت بچرخی.

اشتباهات خودت ممکن است بیش از اشتباهات دیگران تو را آزرده سازد چرا که خداوند از تو میخواهد که برای برخورد با آنها خود را قربانی کنی. پس به نوری که خداوند به تو داده است وفادار بمان.

در لحظه ای که غیر از خواست خداوند هیچ چیز دیگری برایت مهم نیست، در خواهی یافت که تمام سدها کنار رفته اند. خداوند دوست حقیقی توست و همیشه تسلی و آرامشی را که نیاز داری به تو خواهد داد.

برگرفته از نوشته های عارف و فیلسوف مسیحی  ” فنولون”

گردآوری ” راشین سایروس “