تعلیمات پدران کلیسا (درباره ی دعا کردن)

 

افراهات قدیس (اواسط قرن چهارم میلادی)

۱- دعای پاک از قلبی پاک برمی خیزد. قلبتان را بسوی آسمان برافرازید و چشمهایتان را به زمین خیره نمایید.

۲- هنگام دعا، سپاسگزاری از پدر و ستایش اعمال او را بجا آورید.

۳- در دعا همیشه از یک نوع استفاده نکنید. جبراییل فرشته، همه ی دعاهای شما را به حضور تخت سلطنت(خدا) می برد.

۴- آرامش خدا، آرامش مخلوقات اوست. سعی کنید به همنوعان خود آرامش دهید.

۵- دعا، گفتگو در برابر بارگاه سلطنت خدا می باشد.

اپرم قدیس (سال ۳۷۳ میلادی)

۱- اقرار به ایمان به وسیله زبان صورت می گیرد و قلب در سکوت، دعا را متولد می سازد.

۲- راستی و محبت، مانند بالهای پرنده، وابسته به یکدیگرند. راستی بدون محبت نمی تواند به پرواز درآید. و محبت بدون راستی قادر به اوج گرفتن نیست. و یوغ هر یک در ارتباط با دیگری است.

۳- خوشبخت است کسیکه تصمیم گرفته دوست صمیمی ایمان و دعا باشد. او در زندگی مصمم بوده و دعا و ایمان را همراهان خود می سازد.

۴- هنگام دعا، قلب باید از پراکندگی دور باشد و برای آن یگانه، در یگانگی بماند.

۵- بگذار که دعا افکار تاریک را بزداید، و ایمان امیال را پاک نماید. باشد که شخص افکار پراکنده خود را متمرکز کند و در حضور تو، خود را یکی سازد.

۶- دعای برخاسته از دل، باعث گشودن درهای آسمان می شود. و کسیکه در گفتگو با ذات الهی می ایستد، موجب خشنودی پسر خدا می شود.

ایواگرویوس قدیس (سال ۳۹۹ میلادی)

۱- اگر در دعا مبتدی هستید برنامه ی دعای خود را ساده در نظر بگیرید و به مرور و با گذشت زمان عمیق تر و مفصل تر کنید. زیرا خداوند شما مهربان است و دعای شما را نه به خاطر کارهای بزرگتان(دعای عریض و طویل) بلکه به خاطر نیت قلبی شما می پذیرد.

۲- برای انجام چیزهای نیکو عاقل و کوشا باشید و برای بدی کردن نادان و ناتوان.

۳- در ابتدای دعا سعی کنید اشک در چشمانتان حلقه زند و ضمن دعا کردن، فیض مخضوصی که خدا به شما داده از خود دور نکنید و به خاطر گفتن مزامیر تعیین شده، دعای باطن را خاموش نکنید.

۴- در هنگام دعا تمام افکار نادرست و آلوده را از خود دور کنید. و با خشم؛ به دشمن خود شیطان، تا زمانیکه شکست بخورد، پاسخ دهید. سپس خدای شما، دشمنتان را محکوم کرده و ضعف شما را تقویت میکند.

۵- در زمانیکه مشغول دعا هستید، فرشتگان منتخب خدا اطراف شما حلقه می زنند. از طرف دیگر ارواح شیطانی سعی میکنند افکار شما را به سوی اشخاصی که از ایشان ناراحت شده اید، منحرف سازند. تا محبت به خدا را با توجه کردن به مردم، تعویض نمایید.

۶- با اعتماد و اطمینان عازم جاده ی دعا شوید. آنگاه با سرعتی بی نظیر به منزلگاه آرامش، که دژ محکمی در برابر ترس است، خواهید رسید.

Prayer

قدیس یوحنای ایخیدایا( نیمه اول قرن پنجم میلادی)

۱- همواره باید ذهنی بیدار، مانند سکاندار کشتی داشته باشید.

۲- ساده باشید، تا حکمت او در شما ساکن شود.

۳- بگذارید اعمال بیرونی شما، شهادتی بر اعمال درونی باشند. نه اینکه جلوی مردم تظاهر کنید، بلکه در راستی در حضور سرور عالم.

۴- دقت زیادی در هنگام خواندن کتاب مقدس بکار ببرید. تا از آن یاد بگیرید که چگونه با خدا باشید.

۵- خدمتکار خدا باشید و آزاد از هر چیز دیگر.

۶- روح خود را از قید گناه آزاد سازید و در آزادگی بمانید. چون مسیح شما را آزاد ساخته است.

۷- خود را اسیر و وابسته به تعریف و تمجید دیگران که معمولا مردم از آن لذت می برند، ننمایید.

۸- برای خود قانون وضع نکنید. چون ممکن است اسیر قوانین خود شوید. آزاد باشید، مانند شخص آزادمنشی که به آزادی عمل میکند.

۹- کوشش کنید که در درجه اول با خودتان در صلح باشید. از این طریق متوجه خواهید شد که با دیگران در صلح بودن، آسان خواهد بود.

۱۰- به خاطر داشته باشید که ثروت واقعی شما در راستی و صداقت نهفته شده است. چون راستی در بردارنده ی عشق به خدا، آگاهی از حکمت او، و انجام اراده ی اوست.

۱۱- خدا روح است، جایی که روح خدا هست، آنجا آزادی است.

۱۲- در همه اوقات اعلامگر انجیل توسط اعمال خود باشید. هنگامی اعلامگر انجیل خواهید بود که راه زندگی انجیل را برای خود در پیش گیرید.

۱۳- وقتی خدا پافشاری شما را در دعا می بیند و اینکه سعی میکنید افکار خود را در هنگام دعا متمرکز سازید، ناگهان فیض سرشار او، شما را فرا میگیرد.

۱۴- ای برادر، آن قدر مطمئن نباش که در پایان زندگی ات، با شکوه الهی آراسته شوی. این طرز تفکر باعث بی توجهی نسبت به تعمق در زندگی روحانی و غفلت در تمرکز در دعا خواهد بود. همانطور که اطمینانی به رسیدن کشتی به بندر نیست، برای هر یک از ما نیز تضمینی نیست که در سفر زندگی بدون لغزش به مقصود برسیم.

فیلوکسینوس قدیس (سال ۵۲۳ میلادی)

۱- قدرت روحی ما بستگی به انجام دعای مداوم دارد.

۲- خدا را باید توسط تن و روح که هر دو متعلق به او هستند، ستایش نمود.

۳- تله های بی شمار و زیرکانه ای توسط شیطان پیش پای ما نهاده شده که باعث گناه کردن می شوند. هدف اصلی شیطان این است که ما را گرفتار کرده و به اسارت خود در آورد.

۴- هنگام تعمید، توسط فیض خدا، روح القدس از طریق آبهای تعمید در ما ساکن میشود. اما مقصود از ساکن شدن او(روح القدس) این نبود که بعضی اوقات در ما بماند و گاهی ما را ترک کند، بلکه ما باید معبد او باشیم.

۵- به خاطر آوردن حضور روح القدس در خودتان، اعلام خطری به شماست که از تمام چیزهایی که باعث گناه میشود گریزان شده و اجازه ندهید ناپاکی در شما رخنه کرده و گناه در وجودتان بارور گردد.

۶- هنگامیکه قصد دریافت ” رازها”ی نجات دهنده ی ما ( شام خداوند) را داریم، باید مانند گناهکارانی محتاج، که میخواهند شفا یابند، رفتار نماییم. زیرا احتیاجی به دارو نیست، مگر در زمان بیماری. روشن است کسیکه برای پذیرفتن ” رازها ” نزدیک میشود، آنها را برای بخشایش گناهانش دریافت میکند.

 

باوی قدیس (نیمه اول قرن ششم میلادی)

خلاصه ای از نامه ی قدیس باوی به یکی از شاگردانش:

۱- برای پرستش کامل خدا در پی پاکی قلب، عشق حقیقی به او، هوشیاری نسبت به افکارخود، روزه ( مبارزه بر علیه افکار ناپاک)، و خودداری از خوردن غذای پرتجمل باشی.

۲- در مقابل انجام کارهای نیکوی خود، توقع گرفتن پاداش از دیگران نداشته باشد. خوشابحالت اگر خدا پرداخت کننده پاداش تو، از ثروت بی کرانش باشد.

۳- خود را با تمام قلب و وجود، به خدا تقدیم کن.

۴- در هر آنچه که فکر میکنی، یا سخن میگویی، و یا انجام میدهی، در خاطر داشته باش که خدا حضور دارد و تو را می نگرد.

۵- تمام انسانها از یک خاک و غبار ساخته شده اند. چه پادشاه و چه کسیکه متولد طبقات پایین جامعه باشد، چه ثروتمند و چه فقیر. بنابراین فکر نکن که شخص فوق العاده ای هستی. در آن صورت امتیازاتی را که داری از دست خواهی داد، تا اینکه متوجه شوی چه موقعیت ناپایداری داشتی.

۶- شخص باید بکوشد که طبق خواسته خالقش زندگی کند اگر کسی دستهایش را پس از لمس کردن مرده بشوید و دوباره برگشته به آن دست بزند، فایده ی کارش چیست؟

۷-  سعی کن تا آنجایی که امکان دارد به خاطر داشته باشی که نه مردم، بلکه خدا تلاش و کارهای نیکوی تو را می بیند. اگر کسی کارها و اعمال خوب خود را نزد دیگران بازگوید و یا به نمایش بگذارد، زندگی روحانی اش مقبول نخواهد بود. شخصی که تنها خدا ناظر اعمال نیکویش هست، در زندگی به  درجه ی عالی رسیده است.

۸- دعا، نور برای روح انسان، و نگهبان برای جسم اوست.

۹- هنگامیکه با دستت مشغول صرف غذا برای رفع نیاز بدن هستی، بگذار فکرت خدا را ستایش کرده و او را بخاطر برآوردن احتیاجات تو سپاسگزاری کن.

۱۰- همیشه آماده و هوشیار باش تا مغلوب امیال خود نشوی، زیرا ممکن است بی توجهی، تورا به گمراهی بکشاند.

۱۱- همانطور که هیچ گدایی جرأت ورود به قصری که پادشاه در آن ساکن است، ندارد؛ ارواح شریر نیز جرأت حمله به تو که پیوسته در حال سرودن مزامیر و انجام دعا در باطنت هستی، ندارند.

۱۲- هر نوع تلاشی را بعمل آور تا دوستدار توبه کردن باشی. در نتیجه از خیلی از چیزهایی که به یک زندگی پایدار صدمه میزنند، در امان خواهی بود.

۱۳- مواظب نجات روح خود باش و اجازه نده که روح، مطیع جسم شود. بلکه جسم را تحت اختیار روح درآور. آنگاه کوشش تو، بی ثمر نخواهد بود.

۱۴- مواظب باش که  در مسیح عیسی زندگی کنی. زیرا کسانیکه شب و روز در طلب خداوند می باشند، راهی بس طولانی و در عین حال سفری موفق در پیش دارند.

اسحاق قدیس نینوایی (نیمه دوم قرن هفتم)

۱- وقتی دعا میکنیم، هدف این است که به محبت خدا دست یابیم. چون در دعا، تمام دلایلی که باید خدا را دوست داشت، بر ما آشکار میشوند.

۲- اگر خدا در پاسخ دادن به خواسته شما، به کندی عمل میکند، و شما سوال می کنید اما جوابتان را زود نمی گیرید ناراحت نشوید، زیرا شما از خدا داناتر نیستید.

۳- تشنه عیسی باشید تا شما را از محبت خویش مست و سرخوش نماید.

۴- فروتنی، قلب را مهار میکند. وقتی شخصی فروتن میشود رحمت خدا او را فرا گرفته و در آغوش میگیرد.

۵- همینکه رحمت خدا نزدیک شد، قلب از حضورش آگاه میشود. زیرا یک حالت اطمینان و نیرو در باطن شما به خروش در می آید.

۶- وقتی شخص دروازه های ورود به چیزهای خود را از طریق دعا پیدا میکند، از دعا کردن شادمان شده و قلبش از حالت اطمینانی که در او پدید آمده، به وجد میآید.

۷- و چون کسی این را فهمید، دعا را مانند گنجی در خود می یابد و در نتیجه ی شادی به هنگام دعا، مسیر دعایش عوض شده و به خواندن سرودها و سپاسگزاری از خدا تغییر جهت میدهد.

۸- قلب مهربان، قلبی است که برای تمام خلقت سوزان شود. برای تمام انسانها، برای پرندگان، برای حیوانات، و حتی برای ارواح شریر؛ در زمانیکه مشغول تفکر درباره ی آنهاست.

۹- چه زمانی برای تقدیس شدن و دریافت موهبت های الهی مقدس تر و مناسب تر از زمان دعا کردن است؟ هنگامیکه شخص در حال گفتگو با خداست.

۱۰- شما نباید منتظر این باشید که قبل از دعا، تمام افکار پراکنده تان جمع شده و ذهن شما دور از آشفتگی باشد. این حالت به تدریج و در اثر پشتکار در دعا قابل دسترسی است. در هر حال اگر بخواهید فقط زمانی دعا کنید که ذهن شما پاک و دور از تفکرات دنیوی باشد، هیچ وقت قادر به دعا کردن نخواهید بود.

۱۱- شخصی که هنگام دعا، با برافراشتن دستهایش به سوی آسمان، و یا نهادن صورتش بر زمین، حالت حرمت و احترام به جا میآورد، فیض زیادی از عرش اعلا، برای فروتنی اش میگیرد.

۱۲- تصور و رویای حقیقی عیسی مسیح، خداوند ما، در این نهفته است که معنی تن گیری او را که به خاطر ما انجام گرفته، درک نماییم و لبریز از شادمانی شویم.

بازنویسی: راشین سایروس

از کتاب: نیایش – جلد اول – دعا کردن را بما تعلیم نما –  نویسنده: کشیش جیمز سی تورو

لینک مطلب:

http://irancatholic.net/web/BOOKS/niayesh-jelde1-doa-kardan-ra-be-ma-talim-nama-B.pdf